Mezlûm Cudî

Azad Ararat

Wareyê Fereşînî; cayo hem hewz hem zî hîra. Labelê werz payiz o cayo hîra êdî kewe nîyo. Ca xeylê hîra yo la xoza sey veyvika zerde xo têbesdayo, her ca zerdvaş o. Rengê zerdî ti vana qey firçeyê ressamî ra vejîyayo her ca neqeşna yo.

O şîyêne, qala Mezlûm kena o yo ke peynameyê ci Cudî yo. Yew gelîye ra veracor şîyêne. Ganî bireso gilê koyî û dêm bido.

Embazê Mezlûmî şîbîy dewê ser o çalakî virazê. O zî bi giruba xo ra şîbî yew neqebê girîng de dame ronabî. Nika peyser ameyêne.

Fermandaro ke çalakîye rê sergêrî1 kerdêne, rew-rew rewşa Mezlûmî pers kerdêne. Peyra zî vatêne “Aman ha uca ca meverdê”. Mezlûm zî ci rê vatêne: “Heta dişmen pa nêno meyîtê ma ser, nêşeno tîya ra ravêro”. Manayê na qisaye zî wina bî; eke dişmen bêro, se beno wa bibo, do cayê xo nêverdo. Heta çilkeya peynî yê gonîya xo, bi giruba xo ra xo ver ro bido. Eke şehîd bibê o wext dişmen şeno bêro înan ser ra bivîyaro û vernîya embazanê çalakîker bibirno. Bi birebîyîşêde winasî estbî. Fermandarê sergêr her ke pers keno, cewap hema zî sey ê verê yo. Mezlûmî, seba rehetkerdîşê sergêrî bêmaben vatêne: “Heta payê xo nênê ser meyîtê ma, nêşenê tiya ra ravêrê”.

Mezlûm şîyêne, her ke şîyêne çare ra ereq rokerdêne. Kefîye hertim serê Mezlûmî ra têrapîştebîye. Sereyê Mazlumî vernî ra ver bi peynî keçel o. Çareyê Mezlûmî bi kefîye pîşdayebî. Kefîye ereqî  litena û nêverdana çilkê ereqî bêrê rîyê Mezlûmî ser.

Kefîye; cuya gerîla de çîya tewr fek ci ra nêno veradayene. Şêwazê gerîlatîye yê PKK de, kefîyeya naylonine nêna heskerdene û bikarardene. Zîyadêrî yê pemeyin yenê bikarardene. Seba ke Şorişgêranê Fîlîstînî kefîye sere û vilê xo ra têrapîştdayêne, pêroyê dinyayê na kefîye şinasnaye. Resim û dîmenê Yaser Arafat, rew-rew bêkefîye nêasayêne. Coka dinya aşînayê na kefîyeyê ya. Rayverîya PKK, peynîya vervînitişêde gird de, şîye Fîlîstîn û uca hereket hedre kerd. Şîyayîşê koyanê Kurdîstanî yê berzan plan kerd. Peyra gerîla ame û koyan da gamê girdî eştî. Coka gerîlayanê PKK zî kefîye Fîlîstinî de dîye.

Mezlûm şîyêne, kefîya sereyê xo raşt kerde û peyê xo ra ewna.

Kefîye verê ra Kurdîstan de hetê şarî ra yeno bikarardene. Teşe û rengê kefîyan cîya ra cîya estê. Mîyanê komelî de camêrdî bi kefîye serê xo têrapîşenê. Cinîyî, bitaybet cinîyê koçeran, hem serê xo hem zî mîyane xo bi kefîye têrapîşenê. Kefîye cografya Botan de formêk, Sêrtî de formêde bîn de ya. Mêrdîn û Amedî de cîya ya.

Gerîlayanê Kurdîstanî, nameyê cîya ra cîya nayê kefîyan ro. Kefîyeyê yê leşkerî û yê sîyasî estê. Kefîye leşkerî çar koşe ya. Her koşe yew metre ra vêşî yo. Kefîya leşkerî ya sîyasî ra girîngtir a. Hewayê serd de hîna weş germ kena. Gerîlayê ke qama înan zaf derg nîya rê sey batanîya ya. Bi taybet peyê rincanîbîyayîşî û nobede zî mebo ti ey hewnkerdîşî bivîne. Çi weş o, çi weş! Xora cuya gerîla rê erd doşeg, asmen, battanî,  kemerî zî balîşna ya.

Mezlûm vîstikêk vindert, beno ke embazê ci zî biwazê vinderê. Peyra, seba ke fermandarê girube yo, fikirî, xobixo vat: “Ma tay vinderê hol beno”. Gerîlayê giruba ci de yê, waştêne biarasîyê. Gerîla şewe rîyê yewbînî nêvînê zî şenê fikrê yewbînî biwanê. Yew gerîla hîssanê yê bînî fam keno. Bi taybet şewanê ke wina çalakî kenê de. Mezlûmî ereq dayo. Kefîye sereyê xo ra kaş kerde, waşt ereqê çerayê xo pak bikero. Winî zî kerd.

Kefîyayêka bîne sîyasî ya û sîya û sipî ya. Kefîyeya ke ma Fîlîstîn ra şinasnenî, bîya sembola şorişan. Kefîye zemînê xo sipî yo û bi layê sîya munîyena. Eke merdim dûrî ra biewno, merdim vano qey ressamî xetê sîyayî antê tualê xo ser. Na kefîye menganê hamnanî yê german de hol a. Goreyê kefîya leşkerî hîna şenikêr a. Labelê herêmanê ke gerîla û dişmen têmîyan de hereket kenê de weş asaye dana. Eke merdim hetê kamuflajî ra babete bigîro dest, merdim nêşeno vajo na kefîye hol a. Rew leymin bena û leyminiya xo asena la şutişê aye zî rehet o.

Cuya gerîla de kefîyeyê ke ci ra vanê yê Xerza zî estê. Nê kefîyeyî nika sereyê gerîlayanê cinî û camêrd ke Kobanê de namdar bîyê, xemilnenê. Kenarê nê kefîyan goreyê yê leşkerî û sîyasî hîna vêşî derg ê û ameyê xemilnayene.

Cografya Xerza de qasê gelî û daristanan, layî zî estê. Na cografya de wareyî, sey şewqa sereyê merdimî de bo, yê. Zimistanan wareyî de gerîlayî binerd de stare virazenê. Nê stareyê binerd sey ê sererd nîyê, eksê ci, zaf germ ê. Menganê wisarî adare û nîsane de koçerî game bi game ver bi wareyî yenê. Gerîlayî sernî de bi dûrbîne şenê înan bivînê. Koçerê Kurdîstanî, nême ra nême sey gerila cuyenê. Cuya înan manena cuya gerila. Eke zimistanî de zî ware de bimanê, tam benê gerîla. Koçerî ver bi gilê koyî şîyayîşê xo domnenê û gerîlayî êdî şenê înan nêzdî ra bi çiman bivînê. Her ke hamnan nêzdî beno, vewre rovilêşena, kaşê ke vewre rovilêşîya de vaş çîlhewz beno. Vilikî reng bi reng akenê. Her leteyê nê cayan ra, cayê cuyayîşê koçer û gerîlayan, boya cîya ra cîya yê vaş û vilikan yena. Destpêkê gerîla û şiwaneyî yewbînî vînenê. Gerîla rewşe ra ewnena û wazena yê dost û yê dişmen yewbînî ra cêser bikera. Şiwaneyê koçeran zî gerîlayan sencnenê, xobixo xo rê çend persan zî pers kenê û vanê: “Gelo nê embazê yan nê”? Sencnayîşê yewbînî kilm rameno. Çunke hest û ruhê gerîla û koçeran yew o. Yewbînî rew kifş kenê.

Her serre wexto ke beno şan, gerîlayî şinê zome, dormeyê adirî de cematkî ronişenê. Çaye şimîyena, xoşebere bena. Nê yewbînî dîyayêşan ra yewê de wextê xatir waştişî dakilêka koçer kefîya sereyê xo sereyê xo ra nana ro û kefîyeya zemîn sîya, koşeyê ci bi vilikan xemilnayî, dana gerîlayêk. Bi no tewir gerîlayî musenê bikarardişê kefîyanê Xerza. Gerîlayê ke welatê xo game bi game gêrenê, wina musay têrapiştîşê kefîyan û hîna vêşî bikarardene. Gerîlayê Xerza wexto ke şinê herêmanê bînan kefîyanê xo zî xo ra benê. Cayanê bînan de yê ke embazê xo yê Xerza ra ameyê vînenê, kefîya sereyê înan genê destê xo, nêzdî ra alaqadar benê. Kefîye weşiya înan şina û nameyê Kefîya Xerza nanê pa.

Mabeyn dayîşî ra tepîya Mezlûm werişt, gerîlayê bînî zî xo ver a weriştî. Her çiqas şewa zî gerîlayî dorûverê xo ra ewnayêne. Mezlûm şîyayîşî ra ver bi bêsîme venga fermandarê sergêr da. Fermandar zî cewab da ci vat: “Embazî cayê çalakîye ra ancîyayê cayêde saxlem”. Na qisaye ra dima Mezlûm rehet bî û kewt rayîr ser, embazanê ci zî da ser şopa  ey. Çalakî temam bîbî û wexto tewr xeter ame bî. No zî peyser ameyîş bî. Peyser ameyîşî de dişmen şîkîyêne derbe gerîla ro bido. Çalakîye serkewte biye. Kesî nêwaştêne pêrodayîş bivirazîyo û peynî de zî dişmen zerrîweş bibo. Eke merdim bi kilmî vajo; çalakîye de yew embaz şehîd bîbî û dewêda hare ya korucîyan derbeyêda girde ginabî piro.

Mezlûm veracor şî û winî hîs kerd ke hîna vêşî ereq dano. Kefîye çareyê xo ra pêt nêşidênabi, coka çareyî ra ereq çilkîyênê. Dilopê ereqî ameyêne pêser û vera rîyê Mezlûmî de şîyêne. Mezlûm rayîrşîyêne û ereq dayêne. Va ame. Vayî ereqê Mazlumî sey xezala ke leyîrê xo yê newe bîyo lêsena, rîyê Mezlûmî lêst û nêverda ereq bêro pêser.

Mezlûm şîyêne û ereq dayênê. Leşa Mazlumî zereyê çinayan de ereq dayênê û germ bîyêne. Mezlûm û embazanê ey kewtîbîy ver vayê wareyî. Çinayê Mezlûmî gabardîn ê û pêt ameyê munitene. Vayê wareyî rê pêt munitîşê çinayan çîyê nîyo. Vayê wareyî şayênê çinayan ra xo biresno laşa Mazlumî.  Wexto va pêl bi pêl ameyêne Mezlûm zerrîweş bîyêne. Vayî laşa ey a ke germ bîyênê kerdêne honik.

Eyaleta Mêrdînî de, serra 1998 ra têpîya, gerîlayan kefîyan rê alternatîf çitîkî raver vistî. Nê çîtîkan  tewr vêşî, kênekê mîyanê şarê xocayî danê sereyê xo ser. Çîte kefîyanê sîyasî û eskerî ra qij la desmale ra zî gird a. Feydeyê çîtike hîn vêşêr bî. Gelek çî pê ameyêne kerdene. Bikarardîşê Eyaleta Mêrdînê ra dima bikarardişê çîte vilayê heme herêmanê gerîla bî. Çîte holêr ereqî gêna. Rayîrşîyayîşî de dilopê ereqî çare ra herekînê yenê resenê çiman û çiman veşnenê. Çîte nêverdana ereqo solin bêro bikewo çiman. Tayê gerîlayî, çi cinî çi camêrd, çîtike erzenê vileyê xo ke giraneyê înan bi ereqî lêmin mebo. Ereqo ke sere ra yeno war, çîtike ancena xo. Merdim şeno çîtike sey destmale zî bikar bîyaro. Şewdir şutişê dest û rî de zî sey xewlî ya. Çîtike pîştîşê dirbetan de zî yena bikarardene. Çîtike pemeyîn a. Tawo ke bîyê kan pakkerdîşê çeke de êna bikarardene.

Mezlûm şîyêne, giruba ey dima. Nêzdîyê pîyarêya pêroyine bîyêne. Her ke şîyayîş derg bîyenê, şewe zî bîyenê berey. Laşa Mezlûmî hîna vêşî ereqo bisolin êştênê. Sereyê ci ra ereq şîyênê. Cayê kel û ê bi por ra. Heme laşa Mazlumî ra hîn vêşêr ereq erzîyênê teber. Vayê şewe êdî nêşayênê çareyê Mezlûmî ra ereqî ziwa bikero. Çareyê Mezlûmî de çilkê ereqî ameyêne pêser û gird bîyêne. Mezlûm o ke çareyê xo de şenik qirmiçikî estê, waştenê rew bireso awe. Fekê xo huşk bîyo. O do mirdîya xo awe bişimo. Badê cû do koşeyê kefîye bigîro û rîyê xo ser ro biçarno. Peyra o do çilkanê ser lewan pak bikero. Giruba Mezlûmî her ke nêzdîyê awa ke herekîna bîyêne, hîna vêşêr bi lez şîyêne. Şopa pîyarê rind nêasena. Şewe girube nêşayena pîyarê têvejo. Tayê gerîlayî ge-ge pîyarê ra vejîyêne la pênehesîyêne ke pîyarê ra vejîyayê. Badê pêhesîyenê ke pîyarê ra vejîyayê. Nê vîstan de gerîlayê ke pîyarê ra vejîyayê ra yê bînî vanê: “Bê pîyarê ser o”. Gerîlayê pîyarê ra vejîyayê zî vanê: “Temam ez pêhesîya ke pîyarê ra vejîya.”

Rayîrşîyayîşê gerîlatîye de, gerîlayê ke wayîrê tecrûbe yê, panayîşê erd ra, pêhesînê ke pîyarê ra vejîyayê. Wina pêhesînê; pîyarê şîyayîşê merdiman û dewaran ra dima bena sert. Wele bo qum bo rîyê pîyarêye beno duz. Wexto payî resay erd, laşa merdimî de endamê pêhesayîşî hereket kenê û zanayîşî danê mezg. Mezg zî nêzana des ra çendayê sanîye de rewşe erjneno û bire dano ke binê pa de pîyarê esta yan nê. Gerîla eke pîyarê ra vejîya hîna gama yewine de fam kena ke pîyarê ra vejîya. Hîna gama dîyine nêeşta fam kena ke cayo pa nayo ser pîyarê nîyo. Labelê, şewe pîyarêyê ke rind nêasenê, nê kordînasyonê mabênê binê pa û mezgî de, zehmet kenê. Eke pîyarê ra gerîla zaf şiro bêro rewşe hîna asan bena, mekanîzma asan û qetî gurîyena.

Gerîlayê ke pîyarê ra vejîya, bi ayakerdişê embazê xo ra, waşt ageyro pîyarê ser ro. Seba edizîyabî nêşa linga xo baş berz bikero û linga xo gûnî ra aleqîyaye. Gerîlayî a vîste de kontrol vîndî kerd û gina war o. Gerîla wextê kewtişî de şaya xo kontrol bikero. Wexto ke fam kerd nêşeno xo kewtîşî ra raxelesno, heme masûlkeyê leşa xo, bitaybet yê qoran, xebitnayî. Ey waşt bi kontrol bikewo ke cayêde xo metewo. Cuye pirê surprîzan a. Cuya gerila hîn zîyade. Wexto ke gerîlayê ma gina war o, waşt xo kontrol bikero, hetê bîn ra zî nêwaşt bigino ser gunîyê telîyin. Telîyê gunîyanê wareyan vêşêr ê. Eke merdim servêrkî bikewo way halê dest, rî û heme laşe rê.  Gerîlayê ma tam vatêne mi xo gûnî ra xelisna, destê xo akerd ke kewtişêde nerm bikero, xaftila hîna di bost mendibî ke destê ci bigino erd ro, telîyê gûnîyêde bînî lep û engiştan ra şî. Nîyetê gerilayî estbî ke xo se û heştay derece erd ra derg bikero, dî ke telîyî lepa ci ra şî, çîyêde bîn nêkerd. Mîyanê çend salîseyan de hem bîhna xo girewte hem zî xo pîze de vat: “Çîyê winasî zî beno”. Di-hîrê salîse xo serbest verda, heme maskûleyê xo sist kerdî. Enerjîyo ke seba weriştişî ganî yo, arê da. Kewtiş û weriştişê xo bilez bî. Gerîlayê ma senî ke werişt lulaya çeka xo ra ewna û heyfê xo bi çeka xo ard. Çeka ey sîqorûsî bîye. Ser çeka ey de estare zî amebi kenayene. Gerîlayî tewr zêde na çeke ra hes kenê. Na çeke ra sîqo yewendes zî vanê. Seba  taybetmendîyanê na çeke, gerîlayî sey çimê xo qaytî ci kenê. Çi heyf ke tarî de gerîlayê ma nêşeno fam bikero ka çeka xo teba bîya ya nê. O nêçar o ke roştîya şewdirî de biewno. Embazanê gerîlayê ma, wexto ke dî gerilayê ma desinde werişt, fam kerd ke teba nêbîyo. Yewî tinazê xo pêkerd û vat: “To girewt”. Peyra zî pêro pîya huyayî. Lîteraturê gerîla de, manayê “To girewt?” no yo: wareyan de zerencî xo vaşî mîyan de nimnenê. Wexto ke merdimî înan vînenê xo erzenê ser ke bigîrê. Zerencî  biaqil ê, nêperenê û vaşî mîyan ra vazdanê şinê. Merdim winî hîs keno ke do hema zerence bigîro. Coka merdim her dano pey zerence la zerence xo nêdana dest. Badê wextêk xo winî nimnena ke qet kes nêşeno bivîno. Bi taybet zerence eke ser hakî yan zî  leyîrê xo estbê, nêperena û nêşona. Amaca înan o yo ke merdiman pey xo ra kaş kerê û halêne ra dûrî fînê. Wina Kewa Gozele şena leyîranê xo bixelesna. Heywanêk zî xo bêpawitiş nêverdano, ser erdê nê welatî de. Şar senî taqet ra ameyo vistiş û bêpawitîş ameyo verdayane. Ganî merdim fam bikero û seveknayîşî ray fîno. Seba naye gerîlayî bîyê hêzê pawitiş û çalakîye.

Mezlûm ver de giruba ci zî pey ey de ya. Hênî rê çend metre mendibî, Mezlûmî xo da kîşte. Mezlûmî derûdor ra ewna. Beno ke dişmen xaftila vejîyo geme û înan bivîno. Wextê awe şimitiş, dest û rî şutişî de kes ayayê xo nêbeno. Eke dişmen êrîşê grube bikero Mazlum do grube bipawo.

Gerîlayê tewr peynî şî awe ser, awe şanaye rîyê xo ro, peyra zî awe şimite, kefîya ci zî zaf weş amebi viraştene. Gerîlayî mirdîya xo awe şimite. Hênî ser ra wuşt ra, dest eşt koşeyê kefîya sereyê xo, goreyê ke bişayo rîyê xo ziwa bikero kefîye ser lapa destê xo de akerde û rîyê xo de gêrênaye. Hetêk ra bi destê çepe rîyê xo kerd ziwa, hetê bîn ra di gamî ver bi çeka xo eştî û bi destê raste çeka xo girewte. Gerîlayî nêwazenê çeka înan bedena înan ra dûr ba. Çunke çeke sey azayê bedena înan a. Gerîla, eke çeke dest de yan zî doş de nêbo, winî zano ke azayêda leşa ci kemî ya. Gerîla saya nê refleksan, qet çeke xo ra dûr nêfînenê. Gerîlayo ke rîyê xo huşik kerd, çeke şana doşa xo, kefîye zî vileyê xo ro pîştna.

Eke gerîlayo ke kefîya ci bi taybet ameya mûnitene, hewcedarîyê xo yê awe qedêna û çeka xo girewte destê xo, Mezlûm giran-giran ver bi awe kewt hereket. Dilopê ereqî yê ke sey morekan çareyê Mazlumî de vilakerdî bî amênê pêser bîyênê dilopê girsî û herekîyênê.  Dilopêk wexto ke Mazlum kewt hareketî, a zî kewte hareketî, qirmiçanê çareyê Mazlumî ra şeqetîye ameye serê bûrîyê çepî.  Awe rê çend metro mendbî ke çilke ameye kewte bibîka çimî.  Çilke seba ke kîmya ci de sole esta bîbika Mezlûmî ra zeleqîyaye. Mazlumî  çimê xo yê çepî de dejêde tun hîs kerd. Mazlumo ke nêzdîyê awe bîyo çimê xo ne bi dest û ne zî bi kefîya xo pak nêkerd rast şî awe ser. Awe ser de Mezlûmî verê waşt awe bişimo la dejê çimî ra nêşîkiya.  Lapê xo bi awe pir kerdî şanaye rîyê xo. Vera dejê çimî Mezlûmî lapa xo bi awe dekerde bi lez êştê rûyê xo. Awa zereyê lape de sey kutle vinetênê eke êştênê rûyê xo awe rî de bîyênê vila. Awe rîyê Mazlumî de ne zaf bi lez ne zî zaf hêdî kanê vanê ya awe raya xo vînena hînî bîyênê vila. Senî ke baxçewanê bezre bierzo hêgayî ra pey bi suzgeç awe bido winî. Awe ke ginaye rîyê Mezlûmî ra Mazlum, zerrîweş bî. Rî û cîldê xo de honikî û weşîye hîs kerde. No hereket têpey dibare kerd ra pey, Mezlûmî awe dekerde lepanê xo hêdîka ver bi rîyê xo berde. Wexto lepê xo nêzdîyê rîyê xo kerdî, destpêkê serê zincîya ci dusikîya awe ro. Bi no ginayîşî ra pey Mezlûmî lepê xo rîyê xo ser ra çarnayî. Awe ser rîyê Mezlûmî de geştêk kerd. Mezlûm destê xo hema rîyê xo ra nêant, lepê xo baş akerdî goşanê xo ser ra berdî peynîya sereyê xo. Bi lepan vile û şatika xo rind hît kerdî. Na vîste de damar û maskûleyê ke vile ra vêrenê mezgî, mesaj berdêne mezgî. Mesaj kilm û qetî bî. Peyê germayîye werz ver bi payîzî şino. Varan vareno. Hewa serdin beno. Leşa Mazlumî ya ke tanîye ver aloz bîbî mabeyndayîşêde winasî de honikbîyayîş, bi zerrîweşîye pêşwazî kerd. Mezgo ke mesaj girewt senî ke şîrketê SMS aboneyanê xo rê mesaj rişneno, heme leşe rê mesaj rişna. Sey mijanî zanayîş resna heme endamanê leşe. Gerîlayî wexto ke vile û şatika xo hît kenê honikî wina heme leşe ro vila bena. Mezlûmî na vîste ra pey fam kerd ke êdî rayîro ke şirê de do zehmetî nêanco.

Mezlûmî dî ke embazê xo amadeyê, sey her carî, vernîya girube de cayê xo girewt. Çunke o fermandarêde rayver bî. Wezîfeya xo ya fermandarî zanayêne, baş kerdêne. Girube kewte pîyarê ser. Pancas metre şîye ke duşt de, hetê pey ra veng eşnawit. Verê her kesî hetkarê Mazlumî yo ke pênîya grube de yo veng eşnawit. Fermadarê hetkarî hema gerîlayo dergo ke, BCK girewto û vernîya ci de şino, rê vat: “Ez veng eşnawena”. Xora her kesî şik kerdibî ke sewt ameyêne. Bi rêze gerîlayê dergî yê verê xo rê, ey zî yê verê xo rê va. No ferman peynî de ame resa Mazlumî. Mezlûmî desinde yê pey xo rê vat: “Ronîşê”. No ferman zî şî resa fermandarê hetkar o yo ke tewr peynî de yo. Girube cayê xo de ronişte. Gerîlatîye de halê winasî de roniştiş ser saqe yo. Her gerîla nê xo ver a zano. Fermano ronişê ra pey her kesî waşt rewşe fam bikero. Gema ke gerîlayî tede yê, şarê medenî çin o. Eke vengêk bêro yan yê leşkeran yan yê korucuyan yan zî yê gerîlayan o. Her ke şî veng nêzdî bî. Girube fam kerd vengê kamî yo, her kesî têfek ra vat: “No vengê embazanê ma yo”.

Çira yo nêno zanayene tarîyê şewe de dûrî ra çekuyî nênê weçînayene. Kes nêzano tirkî êno qiseykerdene yan kurdî? Labelê gerîlayî her dem vengê dişmenî û yê embazanê xo yewbînî ra, pir rehet, cêser kenê. Merdim şeno naye hîs û pêhesayîşî ra bibesto. Gerîlayî bi hîs ê, coka şenê şewe zî bivînê. Hîsê gerîlayan aver şîyê hetê xo yê telepatîk estê.

Kome werişte û pawayê embazanê xo mende. Giruba ke yena ya tewr peynî ya. Giruba Mezlûm mîyanê meraqî de ya. Ê do embazanê xo ra çalakîye ser o zanayîşî bigîrê. Her ke şî girube nêzdî bîye. Mezlûm û embazanê ci fam kerd ke hesterî zî bi girube ra yê. Hesterî yê girdan2 bîy.

Sergirubê na girube, seba seveknayîşî û eke barê hestera bixerepyo bişîkîyo rew raşt bikero, peynîya girube de mendbî, hetkarê xo zî rişnabî vernîya girube. Gerîlayo ke vernîyê girube de bî serê de bi Mezlûm a toqa kerd. Peyra bi rêze heme gerîlayan yew bi yew destê yewbînî toqa kerdî. Yewbîyayîşê her di girube ra pey, ê di-hîrê amey pêser û yewbînî ra persî pers kerdî. Naye zaf derg nêramit. Înan waştêne derg û dila qisey bikerê la naye rê şert û şurtî destdaye nêbî. Cayo ke tede yê seba şewe destdayeyo la eke bibo roje qet rind nîyo. Şewdirî ra ver ganî Gelîya Çarçê ra bivejîyê û biresê Wareyanê Fereşîn. Uca înan sevekneno. Senî ke mayêk leyiranê xo bisevekno winî. Peynî de giruba Mezlûmî fam kerd ke çalakî teberê yew şehîdî serkewte temam bîya. Barê hesteran zî çek û cephane yê ke dişmenî ser ra wedarîyayê. Çend dirbetanê şenik ra vêşî kes bi çekî dirbetin nêbîyo.

Girubî reyna kewtî rayîr ser. Destpêkê do biresê gilî ser û xo ver bi cêr veradê. Giruba Mezlûmî seba seveknayîşî peynî de mende. Gorê qaydeyê gerîla, seba ke hesterî înan ra yo ganî girubê bînî vernîde şorê. Mezlûm vernîya girube de şino, çalakî serkewte bî coka keyfweş bî labelê şehîdbîyayîşê yew embazî ver zeredejin bî. Peynîye şîyayîşî nêameyêne. Ge-ge tîk ge-gane zî şenik qîyame ra ser kewtêne. Mezlûm hîn vêşêr ereq dayênê. Girube ame resaye nîmeyê pîyarêya ke veracor şina. Çareyê Mezlûmî de verê şenik-şenik peyra hîna bilez çilkê ereqî ameyî pêser. Verê yew bi yew peyra leztir, ereq çare ra ver bi rîyê ame war. Ereq ke kewt çimê Mezlûmî, lepa destê yo yê çepî rîyê xo ser o çarnaye û ereq pak kerd. Demê ra dima naye qîm nêkerd. Çunke lepa ci zî êdî xeylê ereq dabî. Mezlûm bi destê rastî qayişê çeke tepiştibi. Bi destê çepe ge-ge serê kefîyeya ya hetê çepî tepîşeno û ereqê rîyê xo pak keno. Çilkê ereqe winî zaf ameyê pêser ke, kewenê çimanê Mezlûmî û nêvindenê veracêr şonê. Taye çilkê ereqî mîyanê simbêlanê Mezlûmî ra şonê û resayêne lewê corî, uca zî nêvindenê û şonê resayêne lewê cêrî, uca ra zî şonê hîn cêrtir.

Wexto ke dilopa destpêkê resaye lewê Mezlûmî, ziwanê xo lewê xo ser de çarna û tahm kerd. Solin bî la na bi weşîya Mezlûmî şîye. Lewê Mezlûmî huşik bibî û çiqas bi solin bo zî na hîtîye ra hes kerd.

Giruba vernîye nêzdîyê neqebî bîye. Neqebî ravêrayêne ra dima êdî şenê Wareyê Fereşîne bivînê.

Hewa werdî-werdî lêl bîyêne. Giruba Mezlûmî waştêne hîna tam nêbîyo roşn, neqebî ra ravêrê. Ke Mezlûm şîyêne ereqê payizî zî sey vayê payîzî leze kerdênê û bi leze herikîyayêne. Ereq çeneyê Mezlûmî ra ver bi qirrike şemitîyayêne. Rincanîye ver êdî Mezlûmî zî goş nêdayêne ereqî ro. Êdî ereq ne bi kefîye ne zî bi destê xo ya pak nêkerdêne. Çilkê ereqî mîyanê muyanê sêneyê Mezlûmî ra şîyêne û resayêne îşligê ey. Îşligê xo pemeyîn o. Ereqî anceno xo.  Anceno la heta kotî!

Kurdîstanê de peyê şîyayîşê derg û dila, wexto gerîlayî resayêne cayê xo, îşligî xo ra kenê û senî ke ti newe bişuyê û awe ra vecê, guvişnayêne hende ereq ci ra şono.  Îşligê Mezlûmî zî hema wina hît bîbî. Bi roşnbîyîşê hewayî ra na hîtîye embazê Mezlûmî zî vînayêne. Tay, zaf girube de her kes wina bîyo.  Her gerîla wexto şal û şepikê yê bînî ra ewnayêne, fam kenê ke çiqas ereq dayo.

Giruba Mezlûmî wexto ke reste gilî, hewa weş roşn bî. Roje hîna nêakewtbi. Girube reste neqebî, rîyê neqebî yo ke ewnîyeno Fereşîne ra roniştî û mabeynêde derg da.

A vîste xeylê balkêşa ke hîna roje nêakewta û hewa zî roşn bîyo. Vîstê winasî de gerîlayî rehet benê. Eke edizyabê edizyayîşî xo vîr a kenê, eke bêhewn bê hema aya benê. Zereyê gerîlayan beno aram.  Gerîlayî nê vîstan de hîna vêşêr pêt benê. Nê vîstan de bi veyşanîye zî nêhêsîyenê, labelê gerîlayê ke nê vîstan de vanê: “Şuşeyêde çay zî estbîya” zî estê nê koyan de.

Gerîlayê ke cixare şimenê, tutinê qaçax vecenê û cixarê pîşenê. Nê gerîlayî wexto ke cixare ancenê, sereyê xo berz kenê, asmenî ra ewnayêne, xo ra şonê. Duyê cixare vay danê.

Dorûverê Wareyê Fereşînî bi koyanê berzan amebi pê. Mezlûm nê koyan ra ewnayêne û keyf kerdêne. Verê ewna Çîyayêreşkê ra, peyra Serhesin û yê bînî ra. Reyê ewna dewa ke rasteyê hîra de ya. Ey kotî ra bizanitêne a dewa ke nika ci ra ewneno, payizê serra hezar û new sey û neway û panc de hetê dişmenî ra bêro vengkerdene û veşnayene. Xeylê dere û suyeyî, koyî ra dest pêkenê û şinê resenê a dewa ke raste de ameya ronayene. Ver bi dewa Fereşînî xeylê tap û tumî estê. Binê Koyê Çîyayêreşkê de hênîyêk esto, nameyê xo Kanîmasî yo. Hênî ra masî vejîyayênê. Qandê cû nameyê hênî Kanîmasî yo. Belê, la senî beno ke hênî ra maseyî vejîyenê. Binê erdî de maseyî xo bi xo nêresenê. No çîyêde teberê aqilî yo. Gelo senî beno ke nê maseyî binê nê erdî ra miyanê awe ra vejînê. Mezlûmî pîzeyê xo de va: “Gelo hênî binê erdî ra layeyê ra besta yo”? Gerîlayan ser xozaye mîyanê xo de xoşebere kerde û va: “Kurdîstanî de cayanê bînan de zî hênîyê winasî estê”.

Mabeyn bes bî, Mezlûmî vat: “Dêrê embazî ma şirê”. Ê yew roje verê hîna tîje nêşîbî awan, hîna yew saet mendibî hewa tarî bibo, kewtîbî rayîr ser o. Tîje hîna nêakewtibi, ê hema zî şinê. Ê do rojakewtişî rayîrşîyayîşî de pêşwazî bikerê. Wexto ke restî nuqtaya xo, yew çay bişimê ê do heme rincanî xo vîr ra bikerê. Girube neqebî ra xo veracêr da. Seba hewa roşn bîbî, bi mesafe şîyêne. Heme girubên çalakîye bêserûber la mîyanê xo de zî biserûber nêzdîyê cayo ke roje tede bimanê bîbîy. Goreyê înan giruba Mezlûmî hîna apey de bîye. Xora ganî wina zî bîbîya. Çunke girûba înan pawitişê pêroyî bîye. Mezlûm bi giruba xo ya neqebî ra ame war têpîya, rasteyêdê hîra ra dest bi şîyayîşî kerd. No mabên de roje zî akewtbi û ê germ kerdêne. Xaftila dûrî ra vengê helîkopterî ame. Girube de her kesî goş na ser nê vengî. Heme gerîlayî vengê helîkopteran, balefiran, hewanan ûsn şînasnenê. Heme vengan cêser kenê. Vengo ke ameyêne vengê helîkopterî bî. Di tewirê helîkopteran estê.  Yew leşker kirişeno ano geme de ronano. Seba gerîlayan manayê naye, peyê çalakîye ra kewtişê pêrodayîş o ke na hol nîya. Tewiro bîn yê helîkopterî çekê giran û roketî wedarneno. Seba gerîlayan manaya naye zî xo nimitiş û dîmen nêdayîş o. Eksê naye bo, pîlotê helîkopterî heme cephane û roketan ser gerîlayan ro veng kenê û qet zehmetî zî nêancenê, tena engiştî nanê ser qomçaye, peyra zî danê piro şinê. Gerîlayan veng ra fam kerd ke, helîkopter tewirê yo roket erzeno, yê cengî bî. Qandê naye zî xo nimitiş ganî bî la senî! Fikrî vîstê zehmet de yenê vîrê merdimî, şoriş zî wina aver keweno, şorişgêr zî.  Mezlûm bi lez fikirî embazanê xo rê va: “Xo helizî bin de wedarê û çenteyanê xo naynê ser sereyê xo û melewîyê˝. Senî ke înan têvet di helîkopterî bîy. Senî amey winî zî vêray û êdî nêageyray. Mezlûm hetê fikrî ra jêhatî bî, zanayêne geme raste ya la helizî estê û ê şenê ci ra feyde bigê. Helizan gerîlayî nimitnayî. Çenteyan zî sereyê înan. Helîkopterî qam, poro sîya, rîyê sipî nêdî û ravêray şîy. Çalakîye bi no tewrir serkewte peynî bîye.

Rojên pey ra Mezlûm pawa ke girube ey rexne bikero. Mezlûm her pawa ke yew taybetmendîya ey bêro rexnekerdene la embazanê ey qet rexne nêkerdêne.

Rojê  Mezlûmî tekmîlê grube girewt. Embazanê ey çend kemanîyeyê mîyanê cuye de ameyê ciwîyayîş, rexne kerdî. Ver bi peynîya tekmîle ra Mezlûmî fam kerd ke na rey zî kes ey rexne nêkeno. Cehd kerd ke xo bi xo xo rexne bikero. Her kesî qise kerd, wext ame Mezlûm kombîyayîşî biqedêno. Verê ke derbazê babeta esasî bibo çend çîyî îfade kerdî. Ey xo wina rexne kerd: “Embazênê -na bi vengê nerm vate- ez mîyanê cuye de zaf tinazî kena, naye ver zaf huyena. Na babete de embazî mi rexne nêkenê la ez xo rexne kena”. Peyra şenik vindert, embazê ey senî ke vajê na kotî ra vejîye winî ewna, Mezlûm naye ver zerrîweş bî û ramit. La embazênê -Na bi vengêde berz û huşik vate- eke merdim yarenî mekero şeno bicuyo. Mavajim ez, eke yarenîye mekerî nêşena bicuyî. Embazê Mezlûmî ke fermî roniştê, naye ser o verê zerreyê xo de huyayî, peynî de tayê gerîlayî nêşayê xo û biveng huyayî. Mezlûmî pozîsyonê xo yo resmî, qisekerdişê xo nêxeripna û tekmîl qedêna. Badê cû verê xo da çaydanî û pîzeyê xo de vat: “Ez embazan rê çay bidî ser”. Embazanê Mezlûmî waştêne Mezlûm tinazî bikero û coş bido embazanê xo. Xora bêcoşî û xemgînîya Mezlûmî qet nêwaştêne bîyarê xo vîr.

Mezlûm wina bî û bi serranê derg û dila, heta resa mertebeya tewr bişeref, gerîlatîya PKK kerde.

Nameyê gerîlatîye: Mezlûm Cudî

Name û peyname: Kudbettîn Yîgît

Ca û tarîxê maya xo ra bîyo: Kanîyamezin, Eskîf, Êlih, 1973

Herêmê tede mendo: Zaxros, Badînan, Botan, Mêrdîn, Xinêre

Tarîxê şehadetê: 06.07.2006 Kerboran, Mêrdîn

*Nuşte 24. 11. 2014 de nusîyayo.

 

                                  

*Mi no nuşte tirkî ra tada yo.

1)   Sergêrî (ku): koordine (tr)

2)   Girdan (ku): tabur (tr)/ sergirdan: tabur komutanı

Biweşane
Verê Ziwan, Nasname û Statu
BadêUsar

Cewab verde

Please enter your comment!
Please enter your name here