Vanê: Ti Çiqas Cuyayê Ney, Senî Cuyayê, Girîng o

Azad Ararat

 

Nameyo gerîlatîye: Şîyar Êlih

Name û peyname: Selahattin Atacan

Cayê maya xo ra bîyo: Êlih

Nameyê maye: Ayşen

Nameyê pî: Ahmet

Mêjûyo tewrê bîyo: 1998

Cayê tewrê bîyo: Mawa, Eskîf

Mêjûyo şehîd bîyo: 04.10.1999

Eyalet: Botan

 

 

            Seba vîrardişê şehîd Şîyar Êlih

                  Trajedîyêde xoser: sey kurd ameyişê dinya û rayîr ra vejîyayîşo panc hezar serrî ver de vindayiş û dima zî xo fîdakerdişê welatî.

Bi taybet di sey serre yê peynî de têkoşînê merdimbîyayîşî ameyê dayene. Nê şorişî tam serkewte nêbîyê. Dima zî rayîr ra vejîyayê û bîyê dişmenê merdimîye.

Rayber Apo, kurd û pêroyê merdimî aver vistî û nika ra serkewtişê xo qetî kerd. Ê ke bêhesab tewrê nê têkoşînê bîyê, serkewtiş qetî kerdo, bihezaran şehîd ê.

Tiya De Ez Do Nînan Ra Yewe Binusî

Şehîdê ma nameye ci Şîyar o. Qasê ke ez zana ez do qala vîyarteya ey a komelî bikerî. Qala cografya ke tede bîyo pîl bikerî. Qala mêjûyî ey bikerî. Bi no şêwaz dest girewtiş, ma Rayver Apo ra musayê. O bîn rêbazê ardişê ziwan yê sermayedarî yo ke keno lete-lete û vêşêr zî heqîqetî nimneno. Nêmusneno û nêzanîye aver fîneno.

Embaz Şîyar, Êlih ra bî. (Ez do nameyan bi kurdî binus î, herinda Batman de ez nusena Êlih.) coka ez do tenya qala Êlih bikerî.

Êlih, da-se serrî ra ver yew dew a. Vanê: “Se ser ra ver varan xeylê vareno û dewe kewena ver laserî”. Peyra Êlih newe ra ronîyena. Bena gird û hûmarê merdiman zî beno vêşî. Coka Êlih kenê qeza, Sêrt ra girê danê. La Êlihîjî Sêrt ra vêşêr xo ser bi Amed vînenê.

Êlihî de serranê hezar û new sey û pancas de, petrol dîyeno. Naye ra dime hûmarê niştecayê Êlih beno vêşî. Hezar û new sey û neway ra dime, dewî yenê veng kerdene. Badê cû hûmarê merdiman hîna vêşîyeno. Demo ke koçeran rê şîyayîşê wareyan qedexe beno, eşîretî yenê Êlih de ca benê. Nika zî roje bi roje şaristanî de hûmarê merdiman vêşêr beno.

Cografya Êlih vêşêr deşt a û bi xêr û ber a. Petrolê Êlih zafêr Koyê Raman de vejîyeno. Koyê nê cayan sey Botan û Xerza nîyê. Koyî zaf berz nêbîyê. Raman koyêde di lete yo, leteyêk ra vanê Ramanê Rojakewt ê bînî ra zî vanê Ramanê Rojawan. Koyê Raman xeylê derg o. Êlih ra dest pêkeno şino reseno heta Eskîf. Mabeynê Êlih û Kubînî de Koyê Qîre esto. No ko sey piştî yo û xeylê derg o. Qîre derg beno şino heta vera Eskîf û uca zî Ramanê Rojakewtî ra beno yew. Royê Dîcle, Laya Êlih, û Laya Hezo zî layê ke erdê Êlîhî ra vêrenê yê.

Erdê Êlihî ser de zaf eşîretî estê. Zîyaderîyê nufusê xo kurd ê tenê vakurê ci de mehelmî estê. Hetê bawerî ra zafêrê ci musulman ê. Sey rêzila têdima dewê êzîdîyan zî estê. Nê Kubînî û Îstasyon de yê. Beyntarê Kubînî û Koyê Ramanî de zî dewî estê.

Dewan ra barkerdiş û Êlih de ameyişê pêser ra pey, cuya sosyal Êlihî de ser û bin bena. Her serre xeylê merdim, sey gurekarê werzî, şinê şaristananê rojawan. Tekstîlê Îstanbulî zî karkeranê xo tîya ra peyda keno. Eşîretê koçeran û eşîretê xocayî êdî kewtê têmîyan. Tayn qezayanê Mêrdînî ra zî merdiman koçê Êlîh kerdo.

Êlih cayo ke, şehîdê pîl, Mezlûm Doxanî tede xebat kerdo yo. Fermandaro gird Egîd zî Mezlûm Doxan resna yo. Dime ra Şehîd Deyîrbaz Mîzgîn zî Êlih resna ya û a bîya sembolê kurdan. Îdolojîya PKK’ê û şêwazê cuya ci ke Mezlûm Doxan keye bi keye geyrayo û vila kerdo, nika resayo bi mîlyonan şêligî (kîtle).

Destpêkê ra heta roja ma ya ewro Êlih xeylî şehîd dayo têkoşîne, xeylê şorişgêr zî dano. Fina yewine Êlih de bi nameyê PKK Edîp Solmaz bîyo serekê şaredarî. A nika zî bi têkoşînê xo yê sîyasî, Êlih kela welatperwerî ya. Naye ra yo ke Êlihî vanê: “Deşta Êlih halêna Apogera ya”.

Yew deweke1 kaşê Ramanê Rojawan de esta, Şehîd Şîyar na deweke ra yo. Semedo ke deweke de şêlikê (geçîm) înan nêbeno, keye bar keno yeno taxa Yawuz Selîm. Embaz Şîyar tîya gerîlayan ra têkîlî ronano û wextêde derg hetkarî keno. Dima yeno tepîştene û keweno bendîxane (cezaevî). Bendîxane ra vejîyeno û cuya xo ya asayî rameno la qet nêwazeno xo rê cuya taybet rayîr fîyo. Çunke o do cayo ke mendo ra têkoşîne dewam bikero.

Ez zî serra hezar û new sey û neway û heşt ra heta di hezar î, herêma Mawa de bîya. Mi karê deşte zî kerd. Eyaletanê Amed, Mêrdîn, Xerza, Botan ra kesî nêşa bikewê Êlih. (Serranê da-di hezar û des î de, beno ke fermandarê alay bo, televîzyonan de vatbi: “Serra hezar û new sey û neway û hewt de yew terorîst zî mi Êlih de nêverda”.) Ma zî serra hezar û new sey û neway û heşt Koyê Mawa de galgale kerd û bire girewte ke bikewê Êlih. Seba cakerdişê na bire, ma xo verda deşte.

Wexto ke ma amey deşte, ma rê têkîlîyêda saxlem ganî bîye. Ma pêroyê têkîlîyan ver çiman ra vîyarnayî, ma welatperwer yan zî xebatkarê xocayî2 geyrayêne. Tam nê wextî de ma rê ame vatene ke yew hepisxane ra vejîya yo, wazeno şima bivîno. Ma zî saete û roje ciresnaye ke dewa Keferzacor de yewbînî bivînê. Dem bî şan ma stare3 ra vejîyay û şîy keyeyê ke ma dewe de seba pêdîyînî dîyar kerdbîy. Keye de yewêde qelaw, alişkê ci sûr ke dima zî nameyê ci do bibo Şîyar ma dî. Mi pîzeyê xo de va “Qelawbîyayîşê ci seba ke  hepisxane de mendo yo”. Ma qala çi karî kerd se, embazê ma va beno. Na zî seba çi bî mi nêzana, o wext nameyê ci Selahattîn bî û ma derg û dila pîya qisey kerd. Ma çi vat, ey vat beno, ma çi waşt ey vat, çiman ser. Ma galgale kerdişê ey ra mird nêbîy. Bîye berey la hîna zî ma pîya xoşebere kenê. A şewe ma çiqas xoşebere kerd zî mi rê çîyêk sey kêmî bo ame. Çîyên ke ma do bikerê embazêko xocayî rê giran bî. Şîyaro ke a şewe her çîyî ra va e rê mi persêk pers kerd û va: “Ti beşdarê gerîla nêbenî”? Ey zî va: “E, ez şena beşdar biba, hema şima senî wazenê wa winî bo”. A vîste de nê qiseyan ra dima wateyê mendişê ma ey keyeyî de nêmend. Stare de ma do xeylê qisey bikerê û yewbînî bişinasnê. Keye ra ma nan û pêwer girewt û da piro şî stare.

Cuyayîşê ma yo şorişgêrî û gerîlatîye bi Şehîd Şîyar ra wina dest pêkerd. Ti vana qey pawibê tayinan bî ke bêrê ey rê vajê: “Bê bibe gerîla”. Hewnê ey de zewaj û keye ronayîş çin bî, ey tena waşt merdimîye rê xizmet biko. Hêsîrîye ra dima hêrsê ey vera dişman hîna vêşî bîbîy.

Rojê keyeyê de mi palaska heta peynî derg kerd, mîyaneyê Şîyarî de şutike zî çin bîye la reyna zî sereyê palaska ser pîzeyê ey ra nêresa yewbînî. Mi û waharê keyeyî ma pîya yarenî kerd. Waharê keyeyî va:

_Embaz, Şîyar xeylê qelaw o.

Mi zî cewab da ci û va:

_Do zeîf bibo, do bibo bejin barî”.

Çend mengan ra dima, qama Şîyar bîye barîk, ey xo kîloyanê xo ra xelisna. Çunke ma mabeynê Mawa û Êlîhî de kewtî mîyanê pratîkêde bizehmet.

Seba hewcedariya rêxistinê, tewrêbîyîşê Embaz Şîyarî edetî nêbî. Bê ke perwerde binyatî yê cengawerî, yê îdolojîk û sîyasî bivîno, raste-rast kewt pratîkî mîyan. O bi xo seba ke xebat kerdibî û hepisxane de mendibî, heta radeyek zanayîşê ci estbî. Kêmanîye ey hetê perwerdeyê cengawerî ra zaf bî la na zî her ke ma şî Koyê Mawa, embazan perwerde cengkerîye da ey.

Şexsîyetê Şîyar bala pêro embazan ant xo ser. Embazêde zerrî zîz û nefspêt bî. Ti vana qey ney qet dewlet û desthilatî nêşinasna yo, winî şexsîyetêde xozayî4 bî. Embaz Şîyar mendênê merdimê verê afernayîşê hîyerarşî û çînan, winî kesayeta edetîbî. Xerîbê cuya ko û gerîla bî, naye zî bala embazan ante. Bi no halê xo miyanê cuya embazan de bî navendo antox. Coka embazan bi keyfweşî hetkarîya ey kerdêne. Şîyar zî pîlîye nêkerd û her tim waşt xo bimusno cuya gerîlatîye. No halê embaz, hewayêde cîya da nuqtaya ke embaz tede manenê. Nê halî de hem o bi xo bi moral û coş tewrê pratîk bî, hem zî embazî motîve kerdî. Pratîka ma ya mabeynê bajar, deşt û koyan ra ravêraye de, Şîyar xeylî gandar û bi hereket bî.

Şewêk Êlihî de ma waşt şirê keyeyêk, ma amey resay keyberê keye la keye de kes çin bîy. Bereyîya şewe de ma bêçare kuçe de mendî. Keyeyî estê ke ma şirê la ê cayêde dûr de yê. Germayî ya serra hezar û new sey û neway û new de dişmen zî bi zirîpoşan5 kuçeyan de geyreno. Heta ke ma dest ra yeno, kuçeyanê kişte ra şinê û taldeyan de vindenê. Ma fikirîyenê ke şirê kamcîn keyeyî. Peynî de ma şî banêde hîrê qatî pey de vindertî. Ca talde bîy û seveknayîşî ra destdaye yo. Mi cigeyrayîşêk kerd û dî ke binê banî de çarweyî estê. No hewlîye ra îşaret bîy. Çunke Êlih de tena koçer çarwe weyî kenê. Eke ban ê koçeran bo xora koçer zî se ra neway welatperwer ê. Eke keye ê koçeran bo ma rê verara xo akenê, wahar vejîyenê. Mi goş na ser televîzyonî ke qata dîyine oda roniştene de yo, sey ma waşt, hêvî kerd, winî zî vejîya, keye televîzyonê ma goşdarî keno. Televîzyonî ra vengê zarava kirdaskî berz beno.

Mi sereyê xo de çîyî çarnayî, tadayî û planê xo yê pratîkî Şîyar ra vatî. Ey zî mi rê cewab da, va:

_Çira nêbeno.

Badê cû kewt hereketî mîyan. Seba ke Embaz Şîyar hîna nêşino gerîlayan coka o do şiro keyberê keye biceno û xo sey bazirganê çarweyan bido şinasnayene; no mabên de o do fam kero ke keye keyeyêko senîn o. Eke keye destdaye bo a şewe û roja bîne ma do keye de bimanê. Embaz Şîyar şî la berey kewt, nêame. Ez zî meraq kena xobixo vana: “Gelo se bî”. Hema a vîste de gencêk koşe ra vejîya û venga mi da va:

_Embaz bê ma şirê zere.

A vîsti de ez rehet bîya û mi va:

_Temam, şansê ma ame were.

Çunke genco ke venga mi da, sey dostê mi yê çewres serrî bo qisey kerd. Na zî mojnena ke keye aşnayê gerîlayan û şorişgêran o. Ma şî ode de roniştî, ti mevaje ke Şîyar û keyeyî yewbînî verê ra şinasnenê. Coka verê ke ez şirî zere, keyeyij û Şîyarî dest bi xoşebere kerd bî.

Ancî şewê, çarês şewîya aşmî de, naye gerîla rê xeylê xeter a, kaşê Koyê Raman de şinê. Goşanê mi de problem esto. Seba ke teqemenî zaf nêzdîyê mi de teqayê. Piroblemê winasî yê Embaz Şîyarî çin o. Şîyar, vengan rind heseno la ez nê. Wexto ke ma kaş ra şinê, ganî ma neqebêde nêzdî tompê ra ravêrê. Tomp û neqeb cayêde winî yo ke dişmen şeno bêro û dame rono. Wexto ke ma nêzdî tompî û neqebî bî, dûrbînê roje ke destê mi de yo, dûrbînê ma yê şewe çin o la roşnîya aşmî de ma şayê bi dûrbînê roje zî keşif bikerê, mi keşif kerd. Mi çiyêk nêdî. Dime ra ez vernî de Şîyar peyê mi de ma şî û amey neqebî ser o. A vîste de Embaz Şîyar venga mi da û va:

_Embaz Azad, tompî ser ra veng yeno.

Nê qiseyan ra dima, bi ewnayîşa tompî ra mi  va:

_Vazde.

Semeda ke tompî ser de mi hereket dî. Da-se metre ma vaz da dima, ma roniştî û Şîyarî pers kerd va:

_Gelo o çi bî?

Ma nêzanayêne. Eke leşkerê dişmen bo o mesafe de mumkin nîyo ma nêvîno, qerşun merzo ma. Gelo leşkerê dişmen newe restibî tompî ser, xo ca kerdêne, coka nêşa ma bivîno? Werz zî payiz bi, nê werzî de velgbirî şewe ra yenê velg birnenê, heran ra bar kenê û benê. Wexto nêzdî dewe benê dinya beno roşn. Wexto ke merdim nê heran vîneno, ti vana qey herî nê dar a rayîr ra şina. Seba ke velgezinî bin de her nêaseno.

Mi cewabê Şîyarî da û va:

_Dîmenê ke ma dî û vengê ke ma heşna; beno ke vengê dewijan bo.

Badê cû ma weriştî û kewtî pîyarê ser o. Roşnîya aşmî şewe kerdo sey roje. Roşnîya aşmî de menzere zî xeylê weş bîy, merdim pê zerrîweş bîyêne. Nê şîyayîşî ra dima ma resay starê xo yê bin erd û kewtî zereyê ci.

Ez vana wextî şewe û roje cîyakerdiş, qîm nêkeno. Şewe û roje esto la nînan ra vêşêr roşnîya aşmî zî esta. Çunke, roje heme çî bi şiklekê aseno, şewe de zî şiklêke cîya. Merdim çîyan bivîno zî şewe de heme çî tarî yo, sîya yo. La roşnîya aşmî de, ez vazim aşmîya çarês şewe de zî, asnayî xeylê cîya yo. Ne tam tarî yo, ne zî tam roşnî ya. Tayn roşna tayn zî tarî yo. Halê xoza û yê gerdûn yê winasî, tesîr ser halê merdimî yê ruhî û hestî keno. Roje, bitaybet deştan de, dişmen hîna zal û serwer o. Coka roje dişmenê gerîla yo. Şewe de gerîla beno serwerê serwera. Şewe de bi çiman vînîtiş ra vêşêr, hîs vejîyenê vernî. Şewên bin ewrê reş û varanî de gam eştiş, çîyêde mucîze yo, seba gerîla; la gerîla nêvindena şina, her şewe de şina şina û şina. Wexto ke şew bin çilaya aşmî de bo; tewr verê vejîyayîşa aşmîya çarês şewe yeno vînîtiş ke asnayîya aşme her werz û cayî de tewir bi tewir a. Vejîyayîş ra dima awanşîyayîşa aşmî yeno dîyene. Aşme vejîyena û şina awan la gerîla hîna zî şîyayîş de ya, şina no serî ra o serîyê welatê xo. Şehîd Şîyar şewê bi roşnîya aşmî ra hes kerdêne û her menge ke aşmî vejîya hîna vêşî şîyar bîye, ko, deşt û şaristanî de.

Keyeyê şehîd sey keyeyê pêroyê kurdan o. Ma, pî, way û birayî. Ê ke zewejyayê keye ra cîya bîyê û xo rê keye rona yê. O ke newe zewaj kerdo, odayêka keye de het ma û pîyê xo de maneno. Heta ke qor bêro yê bînî pergal wina dewam keno. Oyo ke verê zewaj kerdo keye ra cîya beno, oyo ke newe zewaj kerdo keyeyê pî û maya xo de maneno. Ma û pî way û birayî eke ma çember hera kerê; dedza û dedkeyna, xalza û xalkeyna, emike û qeçekê ci; hemine xeylê gonîşîrîn, merdiman ra vêşêr merdim bîy. Çunke fêlbazîye yê hîyerarşî, çînayetî, sermayedarî cuya înan leymin nêkerdibîy.

Şîyar û ez ma yew çente wegirewtêne, cuya mi a gerîlatîye de tena embaz Şîyar a mi çente bi nêmedarîye wegirewt o. Çente de kel û mel ê Şîyar û yê mi est bî, nînan zî albûmê resiman, hewcedarîyên ardîş terdîşkerdişî ûsn bî. Çente de zîyadêrî ganîyî yê erzak ma hewadayêne.

Embaz Şîyar êdî bîbî waharê ezmunî û şayê grup deşte ra bibo koyî ser o. Ey hem geme şinasna hem zî zanayêne ke senî hereket bikero. Ma zî xetê ameyîşa cengkeranê newe rayvistibî. Nê xetan ra o wext xeylê embaz ameyêne û tewrê gerîlayan bîyêne. Şanêk de hem Adana ra di embaz amey ke tewrê gerîlatîye bibê hem zî grubêde ma ame ma het. Ma roniştî gor na rewşe plan rona. Ez do gruba ke ameya ma het de bimana. Embaz Şîyar zî do bi Embaz Nasirî ya cengawerê neweyî biberdayêne Koyê Mawa ro. Embazî pêr û pîya roniştî û galgale kerdêne ke şîyayîşî de ganî hîna vêşî bala xo biderê ser çîyî. Kesî nêwaşte berdişê grube de kemaneyî vejîyo. Bi taybet seba cenkkeranê newe hîna baldar bîyayîş feraseta embazan a. Embazî xo ra vêşî tedbîrê cengaweranê newî genê. Gerîlatîye de no feraset serekîn o.

Hîna mi nameyê înan pers nêkerd bi, tarîtîya şewe de hîna mi rîyê înan nêvîna bi, nê di şorişger ma Şîyar û Nasir a ray fîna û ageyray ser karê xo.

Ma roja bîne deşte de cayê de vindertî. No cayî ra rayîr zî asena. Saet bî da-des. Mi rayîr ser de hereketê ne edetî dî û bala xo da ser, peyra dûrbîn girewt dest xo û maşîneyên ke şinê ra ewna. Maşîne yê leşkerî bî û bilez şîyêne. Bêserûber şîyayîşê înan bala mi ant. Ma a vîste de rewşe ra fam nêkerd, ma nêzana çi yo, se beno. Wexto bî şan ma cayê xo ra vejîyay û şî dewijan het. Dima fam bî ke Şîyar û embazanê ci şehîd bîyê. Ma na serebûte cigeyrayîş kerd. Girube dewê ra nan, şamik û penîrî genê û şinê cayê ke şehîd bîyê.

Winaya gerîlatîye. Her dem ver bi nedîyarîye şinê. Kam zano şewra do çi bibo, zerqê tîje do bi xo ra çi bîyaro gerîla ser de. Ma cigeyrayîş xorîn kerd. Ganî ma bizanê çi bî sebeb ke embazî şehîd bîy. Naye ra dime ma şenî verê şehadetanê newîyan bigîrê. Semeda şehîd bîyayîşê embazan zî ma wina tespît kerde: cayo ke embaz şewe şinê manen ê, keweno vera tompê eskeran ke uca zî termal kamera esta. Dişmen şewe de dîmenê embazan bi termal kamera vîneno, heta şewra teba nêkeno, paweno. Şewra wexto ke zerqî akewtî, cayêde berz ra xo vera ser embazan dano ke cayê înan zî kaş der o û seba cengî destdaye nîyo. Şîyar û Nasir bi çeke, bi dişmen a pêrodayîş kenê. Her di embazê bînî hîna çinayê gerîlatîye xo ra nêdabi.

Tarîx de û roja ewro zî, qandê şarê kurd, Koyanê Kurdîstan herdem sey maye bîyêne. Naye seba gerîlayanê Partîye Karkeranê Kurdîstanî hîna vêşî ravêreno. Gerîla wexto ke bi dişmen a ame têduşt, wazeno verara maya xo de bo. Seba mirdîya xo ceng bikero û heyfa mêjûyî û ewroyî wegîro.

Çi heyf! Cayo ke Şîyar û embazanê ci hereket kenê nême ra nême deşt o. Hewa zî wexto ke roşn bo, çîyêde bêro kerdiş çin o. Her di embaz nêm saete ceng kenê di eskerê dişmenî kişenê. Yewo teymen di eskeran zî kenê dirbetin.

Şan de tinazî kerdiş/ şewra ra vinî kerdişê/ gananê ganê xo/ ma gan xo ver dano/ janê winasî ver de/ eke sînaye mebo/ vera amac û cuyayîşêde gird.

Vanê: “lula biqul vejîya, camêrdî xeripîya”. Na vate ra dime, nêzana teknolojîyê ceng yê raverşîyo ra merdim vajo çi. Cengê çaxê ma yê asîmetrîk mêjûyê cengan de cengêde tewr nêcamêrdaneyo. Cengê tewr hestan ra dûr û hov na seserre de yeno kerdiş û do bêro kerdiş.

Teknolojîyo ke raverfînenê, mêjûyo merdimî de çaxo tewr barbar ano raste û do bîyaro zî. Embaz Şîyar û Nasir, embazanê bînan, ke hîna boya koyan nêantibî zereyê xo, vera teknolojîyê ke nêverdano merdimîye nefes bigîro de, têkoşîno newe ra bîyayîşî, wata fîzîkî de peynî ard. Înan xo zerrîya şar û merdimî de, ke mîlenyûm ra çend menge mendibî, nameyê xo bi herfanê zerrnên nuşt. Teknolojîyo ke newe afernenê anê Kurdîstan de ceribnenê la têkoşînê ma zî dewam keno. Embaz Şîyarî bi rêbazê şaran û bi heqê xo ya meng bi meng, serre bi serre, têkoşîne ramit. Gerîlayan ewro vera teknolojîyo tewr aver de, ver bi termal kamerayan, bi sîwane cewab danê û teknolojî bêtesîr kenê. Mi vat ya, têkoşîno seba şarî û biheq, bedelê ci gonî bo zî çare nêqedîyenê, êyê ke her tim gil û berzanê Kurdîstan de vindenê rê.

Peyê şehîd kerdişê Şîyar û gruba ci, meyîtanê înan anê qereqolo ke nêzdîyê cayê serebûtî yo. Meyîtan hema winî xemsar kenê gor û taye wele çekenê ser o. Tayê cayanê meyîtan teber de maneno. Naye zî eskeranê tirk kerdibî ke vera meyîtan zî nêzanê rêz bigîrê.

Peyê şehadeta Şîyarî, ganî ma xeber bidayê keyeyê ci ke meyîtê ci destê dişmenî ra bigîrê. Labelê naye rehet nîya. Keyeyê ra merdim vajo: “Lajê şima şehîd bîyo.” merdim hetê hestan ra ser û bin beno. Labelê çîyêde cîya zî çin o ke merdim bikero. Şewê wext berey o, mi telefon girewt dest xo û nêzana mi se va. Telefon birayê şehîdî akerd la o bi mi ra vêşêr aram bî. Çîyê ke mi waşt vajim ey ca de fam kerd. Ti vanî qey pawibê nê agahî bî. Bertek nêmojna û bi aramî telefon pa da.

Birayê Şehîd Şîyarî newe zewejya bî. Beno ke qeçekê ci yê newe maya xo ra bibo, nameyê Şîyar pa no û her ke venga ci da Şîyar bîyaro xo vîr.

Gorê Şehîd Şîyarî dewa ke nêzdîyê Êlih a, Bileyder de ya.

Embaz, cuya to ya kilm û şorişgêrî de, erjayê ke to aferna yenê pêser, gird benê. Xora a ya girîng zî na ya. Vanê: “Ti çiqas cuyaya nê, senî cuyaya, girîng o. Ti zî bîyê nînan ra yew.

Bi hêvîya rojê bêrî kêla to maç bikerî.

                                                                     

Mi no nuşt tirkî ra tada yo.

  • Deweke: dewe ra werdî ya, mezra
  • Xocayî: yerel
  • Stare: sığınak
  • Xoza: doğa
  • Zirîpoş: zırhlı araç
  • Giruh: gerilla da tim 3-5 kişi arası, ordularda manga

 

Biweşane
Verê Dejê rojda verêne
BadêHîna rew o

Cewab verde

Please enter your comment!
Please enter your name here